Ulcinjski pomorci su krajem 18. i početkom 19. vijeka dovodili sa svojih putovanja mlade Afrikance, koji su kao roblje radili na brodovima ili u ulcinjskoj Maslinadi.
Afroulcinjska zajednica dolazi iz Afrike, uglavnom iz Sudana, Čada i Etiopije. Kupovani su od ulcinjskih pomoraca po raznim mjestima, kao što je Aleksandrija, Port Said, Tripoli i druga mjesta.
Oni bi nakon izvjesnog vremena postajali slobodni građani sa svim pravima i obavezama. Prezivali su se po kapetanima koji su ih tu doveli ili kod kojih su radili, ili su jednostavno imali prezime Arap, što na albanskom znači crnac.
Neki Afroulcinjani su bili poznati kapetani, imali su svoje brodove, kao i kuće u centru grada. Krajem 19. vijeka ta zajednica je narasla na oko 100 osoba.
Najpoznatiji Afroulcinjanin u 20. vijeku je bio Rizo Šurla, fotograf sa Pristana.
Živio je u Ulcinju s još sedmoro braće i sestara, a čiji je otac s dvanaest godina doveden iz Tripolija. Kao dijete su ga vodili u Dubrovnik, gdje je bio maskota u gradskoj kafani. Sa deset-jedanaest godina otvarao je vrata gradske kafane.
Rizo se nakon kratkog boravka u Beogradu, u kojem je izučio fotografski zanat, vraća u Ulcinj, gdje otvara prvi fotografski studio, koji je dugo vremena bio jedini u gradu.
Pamte ga i kao glumca u filmovima, tadašnje jugoslovenke kinematografije.
Umro je 11. februara 2003. u rodnom Ulcinju.
Bio je jedan od posljednjih pripadnika crnačkih porodica, a grad mu je poklonio mural na Pristanu.
